Blog 5: Southward bound!

09-11-2021

We zijn net over de helft tussen Falmouth en Tenerife. Op het moment zeilen we ten westen van Portugal, iets minder dan honderd mijl uit de kust. 

We zijn 2 dagen in Falmouth gebleven om het ergste van de storm uit te zitten. We zijn niet aan land geweest maar hebben in plaats daarvan goed aan ons schoolwerk gewerkt. Onze schooldagen zijn best lang. Van 08.00u tot 17.00u met een paar korte pauzes. Het is wel heel fijn om zelfstandig te kunnen werken. Ik heb het gevoel dat het best snel gaat. De toetsen worden vanuit school per satelliet opgestuurd en ik heb er al weer 2 gemaakt. Ik loop mooi op schema.

De eerste walvis van de reis is ook al gespot, maar ik miste hem. De dolfijnen houden ons ook nog geregeld gezelschap. Iedere paar uur wordt er vanaf het dek: "Dolfijnen!", geroepen. Dan snellen we nog steeds allemaal naar boven om te kijken en foto's te maken. 

Ons schip is een bezienswaardigheid. We hebben tot nu toe bezoek gehad van een Franse reddingshelikopter, en de Engelse kustwacht. Niet omdat we verdacht zijn, maar omdat ze gezellig even wilden zwaaien naar die kids op die beroemde driemaster! Zelfs ons vertrek uit Falmouth werd vastgelegd door een fan van mooie zeilschepen en op social media gedeeld. zie foto bovenaan. 

Nu varen we met de nieuwe noordenwind in hoog tempo naar het zuiden. 
Ten westen van Portugal spotten wij de Thor Heyerdahl op onze radar. Dat is een Duits zeilschip dat ook met middelbare scholieren zeilt. Onze kapitein Sam moest die natuurlijk even inhalen! Met onze volle zeilen zaten we ruim boven de 9 knopen. Zelfs onze families konden het gevecht volgen via de Vessel trackers. We wonnen natuurlijk met gemak, en inmiddels ligt de Thor alweer heel wat mijlen achter ons... es tut uns Leit...!

De sfeer in de groep is heel goed. Sinds het vertrek uit Falmouth zijn er bijna geen zeezieken meer. En diegenen die het worden, knappen snel weer op. We werken op en af 2 dagen aan school, en 2 dagen in de wacht. Voor mij is dat nu de 12-4 wacht. Zowel 's nachts als overdag. De keukendienst is het zwaarst. Dan staan we echt de hele dag in de keuken en maken we het ontbijt, 11uurtje, de lunch, 4uurtje en het avondeten. Daarna natuurlijk de mega-afwas en dan moe naar bed. Onze kok leert ons vanalles. We maken zelf broden en havermout en proberen iedere dag nieuwe recepten te verzinnen. Straks is onze kok niet meer aan boord, en dan moeten we het allemaal zelf kunnen!

De sterren 's nachts in de wacht zijn nog steeds fantastisch. Ik vertelde de kapitein over een trucje dat ik ooit had geleerd om aan de hand van de sterren de tijd te bepalen. Dat geloofde hij natuurlijk niet, en we hadden een leuke discussie over of het nu waar was of niet. We denken dat het met een kleine aanpassing toch klopt. Net als de zeevaarders van vroeger!

Vandaag deed ik voor het eerst schoolwerk aan dek, omdat het al merkbaar warmer wordt. Dat was echt lekker, zo in de frisse bries. Tegelijk werden er aan dek twee jongens kaalgeschoren! De knipbeurt die ze van een medeSaSser hadden gekregen was niet helemaal gelukt, dus besloten ze maar voor de tondeuse te gaan. Ik moet er niet aan denken om mijn haar zo kort te hebben, maar we zijn al wel bijna 4 weken onderweg. Misschien moet ik op Tenerife maar eens een kapper gaan zoeken.... ;-)