Blog 13, Stormen, golven en walvissen

18-03-2022
  • We varen nu in de bermuda driehoek we zijn nog net niet opgegeten door de kraken, gelukkig!
    Ik heb net keukendienst gehad en dat ging best goed. We hebben pasta fungi gemaakt en empanadas. We varen nu vooral aan de wind dus we klappen echt tegen de golven in af en toe varen we ook op de motor, omdat het anders te traag vordert vanwege de windrichting. Ik mag met 2 anderen af en toe ook nog klusjes doen in de machine kamer, ook al is het geen scheepsovername meer.
    We gaan onverwacht toch een korte stop maken op Bermuda. Hier gaan we enkele bemanningsleden afzetten en nieuwe voorraden inslaan. Zo kunnen ook een dagje niks doen om stoom af te blazen na zo'n lange keukendienst. Vandaag was ook de hutten en wachtwissel bekend gemaakt die morgen ingaat. Ik blijf gewoon chill in mijn eigen hut liggen samen met Tom D en Karsten. Dat wordt dus heel gezellig. Het is wel gek dat 16 april steeds dichter bij komt ik wil eigenlijk helemaal niet terug naar dat koude landje. Heel veel mensen hier kijken erg tegen het terugkomen op en negeren inmiddels al het concept dat tijd voorbij kan gaan.

    Al zou de reis van Panama naar de Azoren maar ongeveer 4 weken duren: inmiddels zitten we al bijna 5 weken op zee, met uitzondering van een korte stop op Bermuda om te bevoorraden. De dag op Bermuda was ook super chill we hadden s'ochtends een super grappige Yoga die Karsten en Tieke hadden georganiseerd, wat echt hilarisch was.
    We hebben nog ongeveer 1 week te gaan tot de Azoren. Ik heb inmiddels wel een heel andere wacht met Emil en Soete, dus dat is wel heel gezellig. Het is heel mooi om de zonsondergang te zien tijdens de wacht. Aan het begin van de laatste wacht hadden we niet zo veel zeil staan dus toen dacht ik:  we gaan vol zeil. Daarna kwam helaas een buitje en toen heb ik wat mensen uit de salon gehaald om snel de brammen weg te halen (de bovenste zeilen). Dit moet gebeuren omdat deze het meeste wind vangen en anders gaan ze misschien kapot. Maar  goed toen haalden  we dus alle bramzeilen tegelijkertijd naar beneden, wat best moeilijk kan zijn omdat je dan veel mensen aan dek hebt die je allemaal moet co√∂rdineren. Gelukkig ging het echt goed en het was een superleuke wacht. Na het buitje konden we de zeilen ook weer allemaal terug zetten en toen gingen we van de 5 naar 8 knopen. De nieuwe derde scheepsovername komt er ook weer aan en we moeten alleen weer sollicitatiebrieven schrijven.  De aankomst van de Azoren komt ook in de buurt. We hebben ook een briefing gehad over de kade schildering die we gaan maken op de Azoren. Iedereen moet dus een ontwerp tekening maken met uitleg waar dan de beste uit wordt gekozen die op de kade mag worden geschilderd.  We gaan de solo bivak er ook nog doen. Tijdens die bivak krijgen we onze brief die we in  de eerste week aan ons zelf geschreven hebben.  Op de Ukelele van lied heb ik al enkele liedjes leren spelen. Ook is er een gitaar mee waar ik weer op kan spelen. Ik herken ook steeds meer sterrenbeelden: de grote beer, kleine beer, orion, de kreeft, de leeuw en de giraffe.  Mijn nieuwe slaapplek in het bovenste bed bevalt ook heel goed het is super knus en hoog en ik heb een raampje. Dus daar kan ik s' nachts doorheen kijken en de sterren zien. O ja we hebben trouwens ook weer WALVISSEN GEZIEN jaja je hoort het goed. We waren net uit Bermuda vertrokken toen Sam heel hard WALVIS door het schip riep iedereen schoot naar de reling. Er waren een stuk of 3 humpback whales te zien. Ze kwamen heel vaak naar boven en ze zwommen een beetje om elkaar heen. Af en toe kwamen ze boven en spoten ze water omhoog en gooiden ze hun vin of staart omhoog. Ze zwommen naast en voor het schip super lang mee. Het was echt heel gaaf en veel mooier dan de sinterklaas walvis. Dit is by far het mooiste wat ik ooit op zee heb gezien. Ik denk dat iedereen het ook wel kon gebruiken, omdat er in Bermuda een mede sasser van boord af was gestapt en iedereen daar toen met zijn hoofd bij zat. Ik heb ook mijn eerste zonsopkomst gezien het was best mooi. We varen natuurlijk recht naar het oosten dus de zon komt voor ons op. Eerst werd de hemel helemaal blauw/groen en toen kwam er een rode zon boven de horizon uit steken wat heel mooi was om te zien. Ik heb ook een vliegende vis in het gangbord gevonden dus ik heb deze maand officieel meer vissen gevangen dan Sam. Gelukkig zijn er nog geen dolfijnen aan boord gesprongen, wat best raar is, omdat ze super dicht bij het schip springen. 

    Het is ook nog steeds heel gezellig aan boord en ik vind het heel raar dat het einde zo dicht bij is. Vanochtend zijn we tijdens mijn wacht een lagedrukfront in gevaren dus het slechte weer begint nu. Ik heb Sam vandaag voor het eerst in zeilpak gezien, dus dan weet je dat het serieus is. Vanochtend bij het ontbijt kwam er ook een golf in de ventilatieschacht die op zijn beurt weer in de eetzaal belandde. Ik was gewoon rustig mijn ontbijtje aan het chappen toen ik opeen flooosh!! hoorde en de tafel rechts van mij werd overspoeld door een golf uit het ventilatie gat. Gelukkig hebben we dat luikje nu even dichtgedaan dus dat kan niet meer gebeuren.